ایکیو

مقايسه فن "شُومِن اوچي ايکّيُو اُمُتِّ" به روشي که استاد بزرگ تدريس ميکرد و آنچه هنرجویان امروزه آموزش مي بینند.

استاد "مُریهِ وِشیبا" در سال1920 آي کي دو را با تلفيقي از روش مبارزات سامورايی ها، هنر رزمی جوجيتسو و با دانش هنرهاي رزمي ديگري که دربرداشت بنيان نهاد. استاد بزرگ تا زماني که زنده بود شخصاً کلاسهاي آموزشي را اداره مي کرد.

آموزشهای استاد به دو دوره تقسيم مي شد: دورة قبل از جنگ جهانی و دورة بعد از جنگ جهانی. تفاوت تکنيکها و فنون اين دو دوره در اين است که کليه فنون در بعد از جنگ حالتي نرمتر پيدا کردند. در اين مجال به مقايسه تکنيک "شُومِن اوچي ايکّيُو اُمُتُّ" به روشي که استاد بزرگ تدريس مي کرد و آنچه هنرجویان امروزه آموزش مي بينند مي پردازيم. البته قبل از آن مايل هستم تا کمي راجع به دو مسأله صحبت کنم؛ اول راجع به حرکت "شُومِن اوچي" و بعد راجع به بي تعادل کردن حريف.

ادامه مطلب...

تمرکز

زانشین

از لحاظ لُغوی "زانشین" به معنی "بقای روح و ذهن" است که برای ملموستر شدن، آن را به "توجه"، "تمرکز حواس" و یا کلماتی مشابه نیز تعبیر کرده اند.

منظور از بقاء، طرز قرار گیری جسمانی نیست بلکه ماندگاری بصیرت و روشنایی چشم دل بوده که اغلب هنرجویان "بو دُو" (شیوه های رزمی) علی الخصوص هنرجویان تازه کار از آن درک درستی نداشته و آن را بصورت چیزی مادّی شبیه نگاه کردن می انگارند. حتّی تا آنجا پیش می رود که برخی از هنرجویان آن را تهدید کردن حریف مقابل بواسطه عبوسانه نگاه کردن او تلقی کرده و برای بعضی دیگر شنیدن این کلمه تداعی کنندة خیره شدن و در اصطلاح ذُل زدن به حریف می باشد و در هنگام اجرای تکنیک با عملی کردن این موارد در ذهن خود تصور می کند که این همان زانشین است.

ادامه مطلب...

آی کی دو

چرا آی کی دو ؟

از آنجایی که آی کی دو یک هنر رزمی است و نه یک روش برای زد و خورد، پس شما دعوت به یک هنرشده اید، و در هنر هیچگونه محدودیتی وجود ندارد. همانطور که بسیار دیده ایم افراد متعددی در سنین مختلف دارای هنرهای زیادی می باشند، و یادگیری هنر یک موهبت بوده، و آن به هر شکلی زیباست. ولی تعریف آن گوناگون و متفاوت می باشد.

ادامه مطلب...